Carpe Diem ofwel: Het leven is te kort om slechte wijn te drinken
HOME » INSTRUMENTEN

INSTRUMENTEN

Er zijn altijd mensen nieuwsgierig naar de instrumenten en versterkers waarop ik speel. Bij deze:

  

Mijn klassieke gitaren:

 

een Taurus uit 1968, mijn eerste 'serieuze' klassieke gitaar. Hij doet het nog prima, ik gebruik hem voor gelegenheden waar ik op mijn gitaar minder zuinig hoef te zijn...... Ook leerlingen die soms hun eigen gitaar 'vergeten' mogen er op spelen. Of, zoals momenteel: mijn zus die graag een beetje wil 'pielen'. 

   Voor dat zelfde doel heb ik een Ibanez Andorra uit 1974. Een opvallend goede gitaar, die wel vraagt om een precieze vingerplaatsing vlak achter de frets. En da's goed voor het positiespel en de spreiding... Dus deze geef ik graag aan de leerling die zijn gitaar is 'vergeten'...

   Mijn betere klassieke gitaar is een J.(Josep) Farré uit 1978 (bouw- en koopjaar). Een bouwer (geb. 1928) uit Barcelona, die zich liet inspireren door Ramirez (III) en Fleta.

    Pieter van der Staak, mijn toenmalige gitaarleraar, kende hem persoonlijk en nam deze gitaar voor mij mee, nadat we hadden overlegd wat voor een gitaar ik zou willen hebben. Hij had het goed geschoten: een puik instrument dat, ondanks zijn leeftijd en het gebruik van palisander hout, nog steeds goed klinkt, mits hij regelmatig wordt bespeeld. Hij heeft ooit eens een jaar stil gestaan en daar ging de klank en het volume duidelijk van achteruit. Nadat ik hem weer flink had bespeeld, vond het hout weer zijn resonantievermogen terug.

    Gitarist John Mills , bij wie ik tijdens de Zwolse Gitaarweken lessen volgde, vroeg zich af of hij vanwege de kleur misschien van chocola gemaakt was... maar hij was weg van de klank!

     Een Takamine EC 128 gebruik ik in situaties waarin ik op een klassiek model versterkt wil spelen. Deze gitaar heeft een ingebouwde voorversterking met toonregeling en kan via een geluidsinstallatie grotere ruimtes bestrijken, zonder dat er microfoons worden gebruikt (weinig of geen rondzingproblemen). Groot voordeel is dat ik alle electronische trucendozen er op kan loslaten, met de meest fantastische sounds tot gevolg. Ook gebruik ik hem om, in een begeleidende rol, een goede balans te kunnen maken met een versterkte zangstem. Akoestisch is hij, behalve om ermee te oefenen, niet interessant. 

 

    Een Taylor 414ce-N. Een prachtige nylonsnarige gitaar, maar met een iets smallere western-hals. Klinkt prima over mijn Roland AC-90. Aangeschaft omdat mijn Takamine wat problemen met het elementje begon te krijgen. Daar laat ik binnenkort een nieuw inbouwen, want hij blijft zeer de moeite waard, o.a. omdat hij wat klassieker klinkt dan de Taylor.

 

     Een handgemaakte Stagg C 1148, prachtig afgewerkt, weinig volume. Meer geschikt om met een element versterkt te gebruiken. Dat heb ik inmiddels laten inbouwen door Het Speeltuygh in Zwolle (prima winkeltje met vakkennis en vriendelijke, geinteresseerde, en vooral niet opdringerige aandacht). 

Ook heb ik natuurlijk een aantal serieuze "grappen" zoals: mijn eerste Ukelele (uit 1964), maar ook mijn laatste (uit 2009). Een Quatro uit Venezuela. Een Bouzouki uit Griekenland. Een Laud uit Spanje. Een Gitaarluit uit Nederland (waarvan ik nog niet weet hoe oud hij is, maar hij is zeer oud, dat weet ik wel). En een Schrammelgitarre (met twee halzen, bouwer Horst Dietrich) uit Oostenrijk, ooit gekocht in Curaçao, hoe kom je d'r op...)

 

Mijn akoestische, staalsnarige gitaren:

 

   Een Simon & Patrick 6 cedar, 2e hands in zeer goede staat, voor 75,- bij de kringloopwinkel... Je moet er maar tegenaan lopen. De voormalige bespeler heeft nooit zijn handen gewassen, maar daar was snel wat aan te doen...

   Een Alvarez MD80Een makkelijk bespeelbare gitaar met een redelijk groot volume. Hij heeft een hals die prettig rond in de hand ligt waardoor ik minder kracht nodig heb bij bijvoorbeeld barréakkoorden. Een te dunne hals laat mij te hard knijpen.

   Een Lowden F38. Een topper onder de gitaren, gemaakt van de beste houtsoorten, met een zeer groot volume en een sound die over het gehele klankgebied even helder door komt. De hals is vrij dik, gaat qua beedte in de richting van mijn klassieke Farré. Ik vind hem mede daardoor fantastisch spelen. 

 

Mijn electrische gitaren: 

 

   Een Ibanez Roadstar II uit 1980. Het fijne van deze gitaar is dat de twee elementen omschakelbaar zijn van humbucker naar single-coil. Dat geeft hem zo nodig hele warme, vette, alsook hele pittige, funky sounds. En de hals? Niet te dun dus...

   Een imitatie PRS van Stagg. Een hele goedkope gitaar waar ze wonderwel elementen op hebben gezet die een volume produceren waarmee je het dak eraf blaast. En hij is nog lekker bespeelbaar ook.

   Een Jacky Jackson  (jazzmodel). Een gitaar zonder verdere specificaties waar, mits er goede snaren op zitten, toch wel aardige jazzsounds uit zijn te halen. Een aardigheidje, meneer Sonneberg....

   Een Ibanez AS 103 uit 2008. Een zeer fijne semi-akoestische gitaar met een scala aan goeie sounds, uiteenlopend van warme jazz en blues tot scheurende rock. En de hals? Jawel...niet te dun.

   Een Fender Stratocaster American Deluxe QMT HSS uit 2007. Een tè gekke gitaar! Hij heeft de S-1 switch waarmee hij de 5-standen schakelaar 5 extra mogelijkheden geeft. De twee single-coils en de humbucker worden daarmee op 5 extra manieren geschakeld hetgeen extra sounds op levert. En een fantastische bespeelbaarheid door o.a.... een niet te dunne C-hals.

  Een Taylor T3. Waanzinnige gitaar, met veel klankeigenschappen van een Gibson ES 335, door de bouwwijze. Plus een paar extra's d.m.v. push-pull volume- en toonknop. (enkel/dubbel-spoel, extra/traditional tone). Helaas ging Big One Music in Zwolle zijn electrische gitaar- en bas afdeling sluiten (wat een diep trieste ontwikkeling, dankzij de webwinkels....). Dat gaf mij wel de kans om voor een aantrekkelijk bedrag deze mooie gitaar te kopen... Die kon ik toch echt niet laten liggen. Zelfs mijn vrouw was het daar mee eens.... 

 

 

Nog even iets bijzonders: een Washburn uit 1920. Het is een akoestisch gitaartje, inclusief de originele koffer. Ik heb hem gekocht van de inmiddels helaas overleden Zweedse gitarist Jörgen Rörby, destijds een van de veel gevraagde docenten voor de Zwolse Gitaarweken, die hem in op zijn beurt had gekregen van een Zweeds museum. En de hals? Die heeft een wonderlijke puntige vorm waardoor je min of meer gedwongen wordt om met je duim hoog- of laag achter de hals te spelen. En hij is een beetje smal...  

 

Mijn basgitaren:

 

   Mijn nieuwste aanwinst: een Ibanez Gary Willis 1005 fretless/5-string. Een top-bas, met alle sounds van vette knor tot warme jazz. Redelijk smalle hals (ik heb korte vingers...), mooie lage actie, snel en makkelijk spelen dus... En niet voor de belachelijke nieuwprijs!

   Een Ibanez SR 1005 EWN Prestige 5-string uit 2007. Een fantastische bas, op een zeer goede manier gebouwd. Hij is redelijk zwaar door de gekozen houtsoorten, maar dat is geen bezwaar voor de bespeelbaarheid. Hij klinkt erg goed. Het enige minpuntje waren de combi-potmeters die vrij snel begonnen te kraken. Er zijn inmiddels nieuwe voor in de plaats gekomen die er geen last van hebben. Ook deze hals is minder breed dan op de meeste 5-string bassen. Vind ik wel prettig, ik heb kleine vingers.  

Een Yamaha Attitude. Een erg makkelijk bespeelbare bas met een opvallend goed geluid. Wordt soms door 'vergeetachtige' leerlingen gebruikt en door mij bij verschillende gelegenheden. Het is een basje waarbij je zo gezegd niet hoeft na te denken: hij speelt makkelijk en klinkt oké.

   Een samengestelde fretless 4-string bas: de body van een oude Fender Jazzbass en de hals van een Chandler (California). Bouwjaren weet ik niet. Door de vorige eigenaar fretloos gemaakt en voorzien van Bartolini en OBL elementen.  Een perfecte combinatie met een prima sustain. Je hoort de vracht goede houtsoorten die erin is gebruikt.  

   Een Eko fretloze, akoestische basgitaar uit 1969. Eko was misschien wel een van eerste merken die met een akoestische basgitaar kwam. Het is geen hoogstandje, maar met goeie snaren wil hij best aardig klinken. Ik gebruik hem niet veel. Zou ik toch eens wat meer moeten doen...

 

VERSTERKING: 

Gitaar:

Een Roland Cube-30 (voor in mijn leskamer), een Roland Cube-60, een Peavy Classic-30 (30 watt-buizen), een Koch Studiotone XL (40 watt-buizen), een Sessionette 75 van: jawel: de rommelmarkt. Een in goede staat verkerende, ooit door Jan Akkerman in Nederland populair gemaakte, stevig en warm klinkende transistorbak. Een ROLAND AC 90 voor mijn accoustische gitaren. Deze heeft een prachtig helder en sprankelend geluid, kan indien nodig ook veel hoog of laag toevoegen.  

   Je ziet: geen echte harde blaasmonsters, maar ik vind zelf vooral die buizenbakken al zo vreselijk hard... Gelukkig hebben ze ook een erg mooi warm geluid, anders waren ze hier de deur niet in gekomen. Als het zo veel harder moet zijn dan prikken ze me maar door naar de P.A. (met gratis oordoppen voor mij) of vragen ze een andere gitarist....  

Basgitaar:

Ik kon het weer eens niet laten (het is tenslotte al 2014) en heb me op een nieuwe bastop en kabinet getrakteerd: De Glockenklang Blue Soul heeft samen met de Vanderkley 112EXT zijn intrede in bas-huize Raayman gedaan.

Daarnaast zijn er nog steeds:

Een Warwick Blue Cab 20 voor in mijn leskamer. Een SWR Workingman's-12, mooi warm, voor kleine kroegjes.  Een Gallien Krueger MB 150 S combo, eventueel uitgebreid met een Eden 2x10 cabinet: wat mij betreft een gouden combinatie, zowel voor kleine als grotere ruimtes. Als het zonodig nog heel veel lager moet zet ik er een JBL JRX-118 actieve sub-kast bij.

 

Ik gebruik voor spreiding van mijn versterking, als eigen monitoring, of als gewone geluidsset bij kleine optredens,  twee kleine actieve LEM speakers, met een mixertje van Phonic. Moet er een grotere ruimte gevuld worden, dan zet ik twee actieve Yamaha MSR-400 speakers plus Yamaha 1202 - of Behringer MX 2004 mixer neer, zonodig met de JBL-sub voor extra laag.        Ibanez AS 103

 

 

 

FOTO'S GITAREN: ..................

 

FOTO'S BASGITAREN: ..................